تصوري از روش تجربي نداشت و نميدانست كه در تحليل نهايي نميتوان بر هر قدر از منطق واقعيت و اعتبار امري را استوار كرد.
نخستين رسالهاي را كه رامون در آن روش خود را توصيف كرده احتمالاً در 1274 ـ 1275، در صومعه سيسترسيني نوسترادونا دولارئال (نزديك پالما) نوشته است. اين رساله كه فنكبير نام داشت كوششي بود براي نمايش همهٴ تركيبهاي ممكن بين تعداد معيني از مفاهيم به وسيلهٴ نمودارها. براي توصيف اين روش مسئلههاي گوناگوني حل شده است. (ت. اد. ف، ش 1، ص74ـ 79).
رامون تا آخر عمر خويش به منطق علاقهٴ عميقي داشت، و رسالههاي متعددي در اين باره نوشت (شايد بيش از 40 رساله)، از اين گذشته، تقريباً همهٴ آثارش پافشاري او را در زمينهٴ علاقه به منطق نشان ميدهد.
3. مباحثات ديني. موٴمن ساختن كافران ـ كاربرد اصلي منطق عمومي در موٴمن ساختن كافران بود. شكست صليبيان بيهودگي اقدامات نظامي را ثابت كرد؛ بنابراين شايد روشهاي منطقي موفقتر ميبود. اگر ميشد حقيقت محض مسيحيت و خطاي دينهاي ديگر را اثبات كرد، طبعاً همه حاضر به قبول مسيحيت ميشدند.
نخستين اثر از اين نوع كتاب در باب غيرمسيحيان (ت. اد. ف، ش 7) است كه رامون آن را در هنگام تحصيل در مايوركا (1265 ـ 1274)، و احتمالاً در 1272 ـ 1273 نوشته است. يك يهودي، يك مسيحي، و يك مسلمان به نوبت مزاياي دين خود را براي كافري توضيح ميدهند.
رامون با دينها و سنتهاي يهود و اسلام كاملاً آشنايي داشت. بهترين جنبهٴ اين كتاب روح بردباري و انصاف آن است. رامون عليٰرغم (يا بهخاطر) يقين كاملش، فوقالعاده خود را ملايم و نجيب نموده است.
ميان كتاب در باب كافران رامون لول و كتاب الحُـجّةوالدليل يهوداي لاوي وجوه ارتباطي ديده ميشود.
كتاب در باب كافران شايد ابتدا به عربي نوشته شده و بعدها، توسط موٴلف به كاتالونيايي و لاتيني ترجمه شده باشد يك متن عربي از سدهٴ پانزدهم، در دست است كه احتمالاً تهذيب متن اصلي بوده است. متن لاتيني (يا كاتالونيايي) در همان اوايل به عبري، اسپانيايي، و فرانسه ترجمه شد.
از رسالههاي ديگر در اين باب كتاب روحالقدس است كه در 1276 ـ 1278، يا در 1275 در مونپليه نوشته شده (ت. اد. ف، ش 8) و مباحثهاي است ميان يك مسيحي كاتوليك و يك مسيحي ارتدكس درحضور يك مسلمان.
كتاب تاتار و مسيحي كه رامون آن را در 1285، در رم نوشته (ت. اد. ف، ش 23) و مصاحبههاي يك تن تاتار است با يك يهودي، يك مسيحي، و يك مسلمان. رامون كمكم دربارهٴ